Tessa Tinkels




Ah , daar vond ik wat ik zocht. Een Dropepper.
Het lag op de grond . Ik bekeek hem goed of het geen konijnenkeutel was , maar nee&#8230;
Ik zocht verder naar de Beteressen. Ook die vond ik ze lagen in groepjes op  de grond , grote , paarsachtige bessen.
Ik plette ze en zocht een kan in mijn hutkoffer.daar deed ik ze in , samen met wat water uit mijn heupflacon.
Ik maakte er een papje van en smeerde het op de wonden van het dier.de Dropepper legde ik op mijn vlakke hand en hield ik voor zijn mond. Voorrzichtig hapte hij ehet van mijn hand..
 Na een paar tellen waren de wonden verdwenen en stond het dier op.
Hij gaf me een kopje en verdween de struiken in.
Ik keek hem opgelucht na..
 Waren dit de gevaren die ik moest doorstaan?
 Nee , waarschijnlijk niet.
Ik stapte weer in de koets.Die vertrok , zachtjes bobbelend over het zandpaadje.
Ik zuchtte en sloot zacht mijn ogen..Binnen een oogwenk werd alles zwart&#8230;


-B E N G &#8211; De koets was weer abrupt gestopt en voor de tweede keer vloog ik tegen de de voorwand aan.Slaperig deed ik mijn ogen open.Ik wilde niet nog een keer tegen de voorwand aan knallen ,dus besloot ik het bankje te verplaatsen en tegen de voorwand aan te zetten , alvorens ik ging kijken waar we voor waren gestopt.
Ik was net klaar en stond gebukt om me andere bloedende knie te bekijken.
&#8216;zozo&#8230;wie hebben we hier?&#8217; klonk opeens een hatelijke , kille stem achter me&#8230;ik schoot omhoog.
 Die stem ken ik&#8230;Die is bij ons thuis geweest.
Langzaam en angstig draaide ik me om en zag mijn moeders vriendin. Bellatrix van Detta.
Haar gewaad was gescheurd , verschreidene littekens liepen over haar gezicht en haar haar hing dof en klitterig in een bos op haar rug.
&#8216;haha&#8230; Is de kleine Christina bang?&#8217;
 Bellatrix had me alleen als Christina gekend. Ze keek me nooit aan , behandelde me als oud vod  als ze bij ons thuis was,wat nogal vaak gebeurde.
&#8216;Ik heet Marieke!&#8217; zei ik plots fel..
 Die vrouw herinnerde me aan mijn vroegere ik.Mijn angst maakte plaats voor woede
&#8216;Ik ben Marieke , geen Christina!&#8217; zei ik nog een keer. Bellatrix schrok niet&#8230;
 Ze bleef als een standbeeld in de deuropening van de koets staan , ionbeweeglijk en zwijgend.
 Maar het was duidelijk dat ik haar boos had gemaakt.Ze keek me furieus aan , een ader bij haar slaap klopte een ik zag duidelijk een spiertje in haar nek bewegen.
Ik greep naar de zak van mijn gewaad , maar ik had mijn toverstok nog niet aangeraakt of Bellatrix hief de hare dreigend op.
&#8216;Hoe durf je zo tegen mij te spreken , kreng!&#8217;
ik keek haar aan.dacht aan wat ik geleerd had.Ik moest mijn gezicht koel houden , me nergens iets van aantrekken , alsof ik van steen was en dwars door haar heen keek.
 Maar het lukte me echt niet.Ik was woedend , ziedend.Ik verkeerde in een soort roes..
 Iemand had me nog een keer Christina genoemd , en dat kon niet , dat mocht niet!
Alleen George , maar die was een geval apart. Mijn ogen versmalde zich , ik liep op haar af en gaf haar een klap in haar gezicht.Hier was ze niet op berekend en ze viel de koets uit.Haar toerstok was gevallen  en ze wilde er naar grijpen , maar ik was haar voor.
&#8216;accio toverstok!!&#8217; gild ik en richtte mijn toverstok op de hare.


-----------------------------------


