Tessa Tinkels




Maar dat wilde ik niet weten.Niet nu.Ik moest mijn aandacht bij mijn her-examen houden.Dat was belangrijk.
Maar toen vroeg ik me af wat nou eigenlijk belangrijk was voor mij.
Ik was toch alles kwijt , dus wat had het voor zin ...door te leven?voor wie deed ik dat?
Plotseling dook er weer een stem op in mijn hoofd.Maar niet zo'n irritante , hoge stem van Christy , maar hij was zangerig en vriendelijk.
Edana.
 "Meisje toch....Voor wie heeft George zijn leven op de waagschaal gezet? Voor jou! Het zou heel erg zijn als je dan niet iets met je leven doet! Dus doe niet zo -sorry- idioot en wees verstandig!Marieke bestaat nog en jij moet er zelf voor zorgen dat ze in stand blijft! 
Ik voelde dat Edana gelijk had.
 Maar het was moeilijk door te zetten als je alles had verloren , alles wat je dierbaar was. Zelfs Edana was niet meer bij me.
Ik liep stilletjes naar mijn kamer en plofte daar bij mijn haard neer.Ik liet miujn gedachten de vrije loop en begon te piekeren.

 ik heb hier ffe een stukkie sonfic in verwerkt...Misschienw eten jullie neti wat eht is , maar hets is zeg maar een liejde door het verhaal heen.Ik zet de songtekst erook bij. Het liedje heet : Whithout you en is van Mariah Carey...Je kunt het downloaden bij kazaa , daar heb ik het tenminste vandaan..
Je kunt het liedje het beste opzetten vlak voor je begint met lezen...Telkens staat boven een stukje verhaal een stukjes songtekst , tijdens het lezen word die songetekst gezongen.

Waarom was het eigenlijk George? Waarom? hoe moest ik verder?
Ik kon het niet vergeten , zomaar ,alsof er niks aan de hand was...

No I can't forget this evening 
Or your face as you were leaving 
But I guess that's just the way 
The story goes 
Vader was voor mijn ogen gestorven , de enige verwante die nog een beetje om me gaf.Hij had als laatste woorden mijn naam geroepen.Vaarwel gezegd.Was dit zoals mijn lot was?

You always smile but in your eyes 
Your sorrow shows 
Yes it shows
Yes it shows 
Moeder had ik horen doodgaan.Ik kon zo gewoon niet verder leven , hoe ging dat?    Ik was wanhopig , verdrietig.De tranen waren onderhand wel op , maar het verdriet werd alleen maar groter en pijnlijker.Het verdriet om mezelf , mijn vader , mijn moeder , George,Edana ,....Ginny.


No I can't forget tomorrow 
When I think of all my sorrow 
When I had you there 
But then I let you go 
And now it's only fair 
That I should let you know 
What you should know 
Ik had zelfs mij eigen zien , voelen doodgaan.Onder toezicht van Christy.
Marieke was nu wel tot stand gekomen, en die moest blijven.
Maar met zoveel verdriet...?
Hoe? Ik voelde de immense pijn onder het verlies van George groter en groter worden..
 Zonder hem...? Een steek ging door me heen.een steek van verloren liefde

I can't live 
If living is without you 
I can't live 
I can't give anymore 
Ik wst dat ik moest doorzetten , niet mocht opgeven.Maar ik voelde ook dat het bijna niet meer ging.Ik was op.
De herbelevenis van moeder's dood had me aangegrepen , ondanks dat ....de dood van haar lang niet zo erg vond als het verlies van George.
Dan kwam er ook nog die zware last op mijn schouders bij , vanwege de verbinding van mij en Ginny.Er was iets geknapt vanbinnen
 Waarom was er zoveel verdriet in de wereld , zoveels wanhoop , wantrouwen..?

I can't live 
If living is without you 
I can't give 
I can't give anymore 
Ik kon gewoon niet zonder George.Ik was verdrietig en voelde mijn hele lichaam pijn doen..Van verdriet..
Langzaam viel ik in slaap.
Maar het verdriet en de pijn bleef. Het zoefde door mijn nachtmerrie
Ik werd na een minuut zwetend weer wakker.Gedachten stormden dor mijn hoofd,stekende , pijnlijke emoties.

Well I can't forget this evening 
Or your face as you were leaving 
But I guess that's just the way 
The story goes 
Ik had het willen uitschreeuwen , van pure woede.
 Waarom moest mij alles overkomen? Waarom altijd ik ?
zat het dan nooit eens mee ? Kon het lot mij dan nooit eens mee zitten?

You always smile but in your eyes 
Your sorrow shows 
Yes it shows 
I can't live 
If living is without you 
I can't live 
I can't give any more 
I can't live 
If living is without you 
I can't give 
I can't give anymore 

Ik moest doorzetten , dat bleef door me heenspoken.
Maar het zou heel moeilijk worden , met George's ogen die op mijn netvlies gebrand lagen.
ik bleef zitten , bij het knapperende vuur.
Mijn gedachten werden overspoeld door haat , haat jegens Voldemort en het lot , dat mij nou nooit eens mee zat.
Langzaam zakte ik weg , in een waas van pijnlijke , verdrietige gevoelens


Hopelijk klopt het een beetje en is het een beetje mooi.
Het is denk ik een beetje vreemd...Ach ja..


-----------------------------------


