Tessa Tinkels




Op Zweinstein aangekomen vloog ik de hele dag door het verboden bos op Shadow.
 Ze was echt een lieverd , en was heel slim.
Het werd al gauw donker maar ik bleef koppig bij shadow in het Verboden Bos.
Op een gegeven moment zag ik geen hand meer voor ogen ,en ben ik toch maar naar binnen gegaan , voor het avondeten.

Het avondeten was dit keer extra uitgebreid , met allerlei soorten vlees en salades.Het zou heerlijk moeten zijn , maar ik proefde er geenhap van.
 Ik zat maar een beetje wezenloos voor me uit te staren..
Hallow Marike! Word eens wakker! Als je graag die Kate Sparrow nog een keer spreekt , waarom ga jij dan niet bij haar op bezoek! Jij moet ook eens wat doen, als je zo verder gaat , blijf je maar een beetje treuren ,terwijl alle anderen maar contact met jouw moeten zoeken! Het lijkt voor hun net alsof je helemaal geen contact met ze  wilt! Doe ook eens een keer moeite voor je vrienden! Ginny moest ook altijd al naar jouw komen!
Nou zeg , dacht ik verontwaardigt.Edana is volgens mij boos op me..
Maar ergens gaf ik haar wel gelijk.Maar ik kon er ook niks aan doen! Ik was gewoon onzeker!
Dat noem ik niet meer gewoon!
Jaja , Edana.Nu weten we het wel weer.Ik zuchte en liep de zaal uit.

Het was al bijna 10 uur.Ik lag al in bed , want ik had toch niks meer te doen.
Maar ik kon de slaap niet vatten.Ik zat heel erg met de woorden van Edana,over Ginny en Kate.Was het waar? Had ze gelijk?
Waarschijnlijk wel...Maar ik wilde het gewoon niet geloven.Ik nam een besluit.We hadden zo zitten kleppen dat ik wist dat ze op zondagen altijd bij de drie bezemstelen rondhing.Ik zou haar maar eens gaan opzoeken.
En eindelijk viel ik in een diepe , droomloze slaap.

De volgende morgen wist ik al meteen wat me te doen stond.Kate opzoeken!
Ik stond gauw op en verkleedde me.We zouden maar eens op jongensjacht voor Kate moeten gaan. ja , dit was geschikt.
Mijn lichte spijkerbroek met een zwarte truitje met lage hals. En natuurlijk mijn leren laarsjes eronder.Ja dit was geschikt.
 Gauw liep ik naar de Grote zaal , om te gaan ontbijten.Tien minuten later zat ik in de collecte bus , richting zweinsveld.
Ik was de bus nog maar net uitgestapt , of hij was alwee met een luide -KNAL- verdwenen.
Vastberaden liep ik naar de drie bezemstelen.
'Heej Kate!' riep ik toen ik haar achterin zag zitten.
'Heej Mariek! Hoewisty?'
'Goed...' antwoorde ik en ik ging naast haar zitten.
'Wat zie jij er goed uit?' 
'jep.'
'Hoezo dat?' vroeg ze nieuwsgierig.Ik grinnikte en antwoordde met een toon alsof ze dat neit wist.
'Op jongensjacht voor jou!'
'Waaaat?' ze grijnsde breed.
'Dat had je toch al erder willen doen , maar niet in je eentje?'
'Ja.' zei ze vrolijk.Het was duidelijk dat ze in een opperbest humeur was.

Tegen de middag liepen we eindelijk een geschikte jongen tegen 't lijf.
'Hallo dames.' zei hij.
Gauw sprak ik een spreuk uit en zijn tas scheurde open.Een enorme hoeveelheid boeken en perkamenten vielen eruit.
'Ik help wel even ' Zei Kate meteen en ze knipoogde naar me.
'Sorry , ik heb haast , ik moet gauw verder.Ik zie je nog wel , Kate!' zei ik tevreden en liep weg.Ik zou naar Fred gaan , wist ik meteen.
Halverwege de straat draaide ik me nog eens om en keek naar het kopeltje dat nu was opgestaan.
Ze liepen naar de drie bezemstelen.Mooi zo , dacht ik tevreden.Maar een ongelukkig gevoel trok nu door me heen.Wat als Kate mij wilde koppelen? Ik wilde geen jongens meer.Nooit meer.Ik zou me veel te schuldig voelen aan George.

Ik liep een beetje lusteloos door de steegjes en straten.Uiteindelijk kwam ik uit bij een verlaten straat en stak ik mijn toverstokarm uit.
Onmiddelijk verscheen de collectebus en vervoerde die me naar de wegisweg.
Ik wist waar ik moest zijn  , al sinds ze begonnen waren was ik heeeel vaak bij george op bezoek geweest.
Voorzichtig stapte ik naar binnen. Wat een drukte!
Het was een enorme zaak, met overal planken en kasten met fopspullen.Werkelijk overal dromden leerlingen van zweinstein.De meesten stonden bij een kast met spijbelsmuldozen.
 Een aantal leerlingen keken me verschrikt aan.
Ik was een lerares van zweinstein en als ik eerlijk was , zou ik het niet toestaan dat ze die spijbesmuldozen kochten.
Maar ik glimlachte naar ze. 'Ik heb niks gezien hoor.' en liep rustig door.Ik had immers zo vaak op school gespijbeld! Als ik weer eens in een dip zat , of zin had een eerstejaars te vervloeken....

Achter de balie vond ik Fred , Leo Jordaan , Ludo Bazuyn en nog 2 onbekenden.
Fred zag er vermoeid uit enik had medelijden met hem.Waarom was ik niet eerder gegaan?
'Hoi Christina.' zei Fred wezenloos , hoewel hij me neit aankeek.Plots leek hij zich te realiseren dat ik een van de weinigen was die ook veel verdriet had om George.Hij keek me verbijsterd aan , om me daarna bij mijn hand te pakken en naar het magazijn te trekken.
'Hoe is het met je , gaat alles goed , heb je veel verdriet om george , kun je nog les geven , mis jij hem ook?' vroeg hij in een adem.Met waterige ogen keek hij me aan.
'Het gaat wel , ja ik heb superveel verdriet om george , ik kan redelijk les geven , maar heb  mijn gedachten er nooit bij en...ik mis hem verschikkelijk.' zei ik zacht.
Fred keek me aan.
'Het is moeilijk..' fluisterde hij , maar eht was duidelijk hoorbaar.
'Er bestaat nog een kans......' troostte ik hem..
'Ja...' 
Na een stuk of tien minuten dat we zwijgend tegenover elkaar stonden , werd fred ineens door Leo Jordaan geroepen.
'Sorry , ik meot weer gaan helpen...Het is loeidruk en veel werk zonder....George.'Hij slikte en liep voor me uit het magzaijn uit.Vlak voor ik vertrok , kneep ik nog even in zijn hand. 'Als je wilt praten , ik ben er altijd'
'Oke ' knikte hij en liep weer terug naar de balie.


misschien (waarschijnlijk) begint het een beetje saai te worden,...ik ben het ook aan eht aflsuiten...Er komt trouwens een vervolg verhaal hoor! Meer verklap ik niej...Als het supersaai begint te worden , pb me dan!


Groetjes,kimberly(TT)


-----------------------------------


