Tessa Tinkels




Ik liet me door het luikje zakken en zuchtte toen ik de enomrme berg rommel zag...
Die moest ik gaan doorpluizen....
Ik haalde diep adem en begon met zoeken.
Oude rommel vloog in het rond , verroeste spulletjes,stoffige stoelten,dikke boeken,oude schilderijen...
Er leek geen einde aan te komen.
Maar ik volgde gewoon eht pad wat Robin destijds had gemaakt en....
Ik stopte...
Robin.Wat moest ik nou doen? Een steek ging door me heen bij het feit dat Robin en Tim nu waarschijnlijk verkering hadden.Ik dwong mezelf er niet aan te denken , en ging nog harder zoeken.
Maar mijn gedachten bleven bij Robin terwijl ik me een weg baande tussen de rommel.
Ik hoorde een laag , gedemt gekras...Ik maakte een sprongetje van schrik , sotte mijn hoofd , die gaf de trilling door en de boekenkast voor mijn neus viel om.
Recht voor mijn neus stond een hippogrief.
'Arm beessie...Ben jij Majestic?'
Ik kreeg een warm gekras als antwoord.Ik glimlachte en stapte op hem af om hem te aaien.
Even keek hij me met zijn grote kraalhoogjes wantrouwend aan , toen veranderde de gloed in zijn ogen en knikte hij hartelijk naar me.
Ik aaide hem , terwijl mijn ogen langs zijn lichaam schotn....
 Hij was prachtig gebouwd,Mooi rank , met een stevige grip op de bodem. Hij was spierwit van kleur , overal.Hij was zo oogverblindend mooi,het had iets zilverachtigs....
Mijn blik gleed langs zijn benen.
Ze waren allemaal spierwit.Hij was zo mooi , ik was meteen dol op Majestic.
'Ik let goed op je , Jessy McLearn.' zei ik zachtjes.
Toen vertrok ik zo snel mogelijk naar perkamentus.

'Professor Perkamentus?!' riep ik , toen ik voor de waterspuwer stond.
'Laat me erin , het is dringend! Laat me erin!' wanhopig keek ik naar het vreemde beest dat tot leven was gekomen.
'Geen wachtwoord , geen toegang.'
'OHWW!' Ik kreeg wat van dat stomme beest.Ik telde even tot drie en vroeg toen met een braaf stemmetje.
'Mijn beste waterspuwer , Ik zou u willen vragen of u mij toegang zou willen verlenen,aangezien er een hippogrief is losgebroken.'
Even leek het stomme beest te aarzelen , toen verscheen er een feniks.
Verbaasd keek ik naar het rood-gouden dier dat uit het niets was gekomen en dat nu al vliegend een gebaar maakte dat ik het moest herhalen.
'Mijn beste Feniks , Ik zou u willen vragen of u mij toegang zou willen verlenen , aanezien er een hippogrief is....' herhaalde ik.Ik liet het laatste woord maar achterwege, dat was niet waar.
De feniks verdween weer en een paar tellen later sprong de waterspuwer met een zuur gezicht opzij.
Ik knikte vrolijk naar hem en verdween en stapte op de bewegende wenteltrap


-----------------------------------


