Tessa Tinkels




Ik heb eigenlijk helemaal geen reacties meer gekregen...:cry:
jammer...
Laat me alsjeblieft weten wat jullie ervan vinden!


Zodoende gingen de dagen als een waas voorbij.
Het werd lente , warmer en zonniger.
De wereld zag er gelukkig , vrolijk uit.
Maar het tegendeel was voor mij waar.
Toen ik op 14 februari 's avonds in bed lag , wist ik het.
De Strijd was morgen.

Ik werd 's onchtends zwetend wakker.
'Laura , wat is er met je?' vroeg Robin bezorgd.Ze was eerder op als ik, vreemd.
'N-....niks...' Ik zuchtte.
Het vreemde , overweldigende gevoel vanbinnen was groot en sterk.
De zenuwen raasden door mijn lichaam en ik ademde jachtig.
'Wel waar..' zei Robin nog bezorgder.
Ik probeerde haar moeizaam duidelijk te maken dat ik het neit kon vertellen , maar door de zenuwen kreeg ik er geen woord uit.
Dus ging ik rustig liggen en sloot mijn ogen.
In volle concentratie op rust, overhoorde ik mezelf over de informatie , de kennis en de spreuken die ik erin gestampt had.
Mijn hoofd leek te barsten van de informatie , maar de concentratie kalmeerde me enigzins en ik kon weer rustig ademen en bewegen.
Langzaam kleedde ik me aan en besefte dat eht misschien de laatste dag was dat ik kon toveren.
Ik keek verdrietig naar Robins achterhoofd en besefte dat ik dan niet meer op zweinstein zou mogen leren.
Maar ik wist dat ik het na de strijd zou opgeven , dus..zo erg was het niet.
Een traan liep over mijn wang toen ik stilletjes de slaapzaal verliet om te gaan ontbijten.



errrug kort stukkie maar ja :( 


-----------------------------------


