Tessa Tinkels




Verbijsterd staarde ik hem aan.Een moment wist ik niks te zeggen
Al dat werk voor niks? Alleen omdat ik deze prachtige eenhoorn niet dood?
Mijn hekel aan de Raad werd nog groter.
Ik was geschrokken en staarde nu verdrietig naar de eenhoorn.
Al mijn werk voor niks.
Rowena zal teleurgesteld zijn.
 Niet meer op Zweinstein , net nu ik en Robin vriendinnen zijn...
Ik zuchtte en de tranen kwamen op.Het hele jaar ahd ik heir nu voor gewerkt en het was oor niks geweest.
'Maar , Laura...Je werk is niet zoals je denkt , voor niks geweest.Ik kan het neit uitleggen maar ik heb meevergadert en je krijgt toch een aantal punten.Het maximum is 50.'
Ik was zo mogelijk nog verbaasder en graaide naar mijn ketting.
Ik wist niks te zeggen toen ik had gekeken.Mijn mond zakte open.
'Omdat je een goede keus maakte door de eenhoorn in leven te laten' glimlachte Perkamentus toen hij mijn vrolijk verbaasde gezicht zag.
'Ze-zevenendertig punten.'stamelde ik.
Met mijn hand gesloten om de ketting , de eenhoorn veilig naast me liep ik terug naar school.Mijn thuis.


-----------------------------------


