Tessa Tinkels




Verdrietig zat ik op mijn bed.
 Rowena stierf een vroegtijdige dood.
Mijn vermoeden was waar , mijn plannetje moest uitgevoerd worden.
Trouw bleef ik Rowena schrijven, vertelde neit wat ik van plan was , water ging gebeuren.
Tim Robin en Bob merkten dat er iets met me was , maar vroegen niets.Ze begrepen wel dat het gevoelig lag.

Toen het einde van het schooljaar in zicht kwam , moesten we een vakkenpakket kiezen.
Ik wist echt neit wat ik moest gaan doen.Ik liep wel drie weken peinzend rond met de lijst in mijn handen.
Uiteindelijk koos ik voor Dromenkunde,Verzorging voor Fabeldieren en Voorspellend Rekenen.Hopelijk was het genoeg.

Robin koos dezelfde vakken als ik.Dan hadden we elkaar nog als we er niets van snapten.
De dagen werden warmer en in verschillende keren in Juni gingen we samen zwemmen in een dreuzel zwemparadijs.Het was erg gezellig en op die avonden vergat ik mijn plan even.
Toch kwam de tijd eraan dat mijn plan in werking moest gaan.
Ik slikte een brok in mijn  keel weg.Het moest gewwon gebeuren.
Ik stuurde Anne een uil en vroeg daarin of ze kon komen, over een paar weken.
In de tussentijd schreef ik Rowena.
Beste Rowena (11-06-2017)
Oh , Rowena.Ik voel me zo rot.
Door mij is Anne laatste geworden en nu haar krachten kwijt.
 Dat komt allemaal door mij.Ik ben zo ego geweest! Maar ik wil het goedmaken.Het is ons lot, Rowena.Ik heb een plan bedacht.Je had dit dagboek speciaal voor mij gemaakt , schrijft er elke dag een stukje in, stopt er je ziel in.
Dit dagboek heeft nu veel kracht.Genoeg kracht.....
Ik wil Anne beter maken.Je begrijpt het toch wel?
Rowena, je bent een goede vriendin geweest.Nu moeten we een ander helpen.
Laura.
Ik las het nog eens over.
Met een nog grotere brok in mijn keel deed ik eht dagboek langzaam dicht en streelde er met mijn hand over.Toen klom ik via het luik naar de zolder en sloop zachtjes naar de leerlingenkamer.
De volgende dag schreef ze iets terug.
Laura,
Ik begrijp je volkomen.Je bent mijn familie en vriendin.Je hebt gelijk.Dit dagboek heeft veel kracht , mijn kracht.We kunnen samen Anne helpen en ik ben bereid.Het is ons lot , het is het beste zo.
Maar , Laura...Je meot moet onthouden dat eht niet jou schuld is , dat je helemaal neit egoistisch bent!
Het feit dat je dit opoffert voor haar ,laat zien dat je geen ego bent.Ik zal mijn kracht kwijtraken, dus kan je niet meer schrijven.In 677 ben ik al mijn  kracht kwijt ,en zal ik sterven.In de tussentijd zal ik leven zonder toverkracht.Laat het gebeuren.Daarna kan ik nog een bericht van je lezen.
 Dan is het over.
Liefs,
Rowena
Ik wist het.
Het moest gebeuren.En gauw.


-----------------------------------


