Moony




Deel 18.* De terugkeer... (2)

"Harry" begon Perkamentus, terwijl hij rustig het bordes afdaalde.
"Ik heb Sirius zien terugkeren, en ik kon het eerst zelf ook niet geloven.
Nadat hij door dat gordijn was gevallen in het Departement van Mystificatie, dacht ik dat we hem voorgoed kweit waren. 
Normaal gesproken was het ook zo geweest. We zouden hem nooit meer terug zien, maar er mocht een wonder gebeuren.
Sirius is echt terug gekeerd." 
Harry zat nog steeds verslagen op het bordes, en staarde naar Sirius, in de vorm van de zwarte hond. 
"Waarom veranderd hij niet terug?" bracht hij er moeizaam uit. 
"Dat zal niet gebeuren, ben ik bang. De dood heeft consequenties met zich meegebracht, en geen tovenaar kan erachter komen wat precies. 
Sirius zal nooit meer zijn menselijke gedaante aannemen. Het is al een wonder dat hij zo is teruggekeerd." 
Perkamentus ging naast Harry zitten, en lachte moeizaam naar hem.
"Ik zou het nu wel fijn vinden dat je Chicco meeneemt en uitrust in de Leerlingenkamer. Morgenavond verwacht ik je in mijn kantoor, 20:00. Geen zorgen om Sirius, hij is in goede handen, en voor Ronan hoef je ook niet meer bang te zijn." 
Harry keek Perkamentus nog een laatste keer aan, en liep het bordes op.
"O en Harry? Je mag wel even langs de ziekenzaal, ik geloof dat je vrienden weer bij positieven zijn." riep Perkamentus achterom, nog voor Harry de deur dicht had gedaan.
Hij moest naar Ron en Ginny, zo snel mogelijk!" dacht hij in zichzelf, en haaste zich naar de ziekenzaal.

Greetjes Moony


-----------------------------------


