lijpeloena




zal ik dan de eerste zijn hier onder is een gedicht dat ik zelf geschreven heb en het heet zwarte put 

Het leven kan duister zijn.
Zo duister als de nacht 
De nacht kan zwart zijn 
Zo zwart zijn als een groot gat
Soms val je in zo’n gat 
En valt alles onder je voeten weg
Je leven is dan niet meer hetzelfde 
Het word anders 
Je leven word zwart je wil niet meer leven 
Je denkt bij jezelf het is genoeg geweest 
Ik heb genoeg van het leven ik ben het niet meer waard
Waarom is het leven zwaar?
kan het niet gewoon altijd blijdschap en vreugde zijn 
waarom is er zo’n zwart gat
een gat waar je in valt als het je allemaal te veel word
kan hij niet gewoon weggehaald worden zodat het je nooit meer gebeurt
want je staat op probeert eruit te klimmen en dan beland je weer op de bodem van die put
en je raakt voor je gevoel weer alles kwijt!


-----------------------------------


