Pottergirl




HOOFDSTUK 3

‘Kom op, pa!’, Zei George.
Arthur twijfelde.
‘Oke, maar op een voorwaarde.’, Zei hij tenslotte.
‘En dat is?’, Vroeg George.
‘Dat ik genoeg dagen vrij krijg!’
Fred en George grijnsden hun identieke grijns.
‘Natuurlijk pa.’, Zeiden ze tegelijk.
‘Dan doe ik het.’
Fred en George juichten, Molly glimlachte, Ron keek op uit zijn boek over de Cambridge Cannons en Ginny juichte met de tweeling mee.
Arthur glimlachte en omhelsde Molly.
‘Jullie gaan vet veel verdienen, pa!’, Zei Ron enthousiast.
De vrolijke sfeer bleef die avond hangen en Fred en George kletsten honderduit over hun winkel en hoe de zaken liepen.
Ook vertelden ze van hun verbeterde Neusbloednoga.
‘Gelukkig, ik vond die Noga’s altijd al niet echt lekker!’, Zei Ron, en toen de tweeling verbaast en verontwaardigd opkeek, grinnikte hij.
‘Geintje.’
Die avond sliepen Fred en George snel, en de vrolijke gedachten vormden prettige dromen.

‘George, George! Wakker worden! Kleed je aan, we moeten naar de Fopshop!’
De stem van Fred klonk nog vaag en ver weg in de oren van George, maar hij begreep de boodschap.
Hij ging rechtop zitten en keek de kamer door.
Fred had zich al aangekleed en stond ongeduldig bij zijn bed.
‘Pa is al aangekleed, het ontbijt staat klaar!’
George sprong snel uit zijn bed, schoot in zijn werkgewaad en sprintte achter Fred aan de trappen af naar beneden.
Het ontbijt stond op tafel en Arthur zat al te eten.
‘Eindelijk, sl-sl-slaapkoppen!’, Zei hij, terwijl hij zelf een grote geeuw onderdrukte.
Fred en George grijnsden.
Nadat ze wat hadden gegeten namen ze afscheid van Molly, Ginny en Ron en Verdwijnselden. 

Zodra het bordje ‘Gesloten’ omgedraaid was, en ‘Open’ vertoonde, kwamen er heksen en tovenaars binnen.
Ze liepen langs de stellingen vol doosjes en fopartikelen, en ze verdienden goed vandaag.
De zaak liep als een trein, en aan het eind van de dag hielpen Fred en George de laatste klanten.
Toen ze naar het magazijn liepen, waar hun vader de dozen aan het uitpakken was, stuitten ze op iets vreselijks.
Hun vader lag vastgebonden en bewusteloos op de grond.
Hij had een prop in zijn mond en een doek over zijn ogen.
Het magazijn was overhoop gehaald en alle spullen waren weg.
‘Pa!’, Riepen Fred en George tegelijk.
Ze gingen snel op hun knieën naast het bewusteloze lichaam van hun vader zitten en probeerden hem bij te brengen.
Fred haalde water en George probeerde hem rechtop te laten zitten tegen een stelling.
Fred gooide wat water over het hoofd van Arthur, en uiteindelijk kwam hij bij.
‘Pa! Wat is er gebeurd?’, Vroeg Fred.
Arthur schudde zijn hoofd.
‘Water…’, Mompelde hij, en hij ging weer liggen met zijn ogen gesloten.
‘Fred, haal nog wat water.’, Zei George, terwijl Fred al bijna weer bij de kraan was.


-----------------------------------


