Miranda




Hoofdstuk 20

Nu Peter Geheimhouder was moest hij in een huis gaan wonen die niet makkelijk te vinden was. Omdat iedereen dacht dat Sirius de Geheimhouder was, ging hij met Marlou naast Peter wonen. 
“Het is hier wel….afgelegen, hè?” zei Marlou toen ze wat dozen met spullen erin naar binnen droegen.
“Nou en…we hebben een leuke buur, in ieder geval!” zei Sirius, en hij kuchte meteen nadat hij dat gezegd had.
“Ja, geweldig…hij komt toch niet iedere dag aanbellen hè…” zei Marlou. 
“Nee, nee, ik heb al gevraagd om wat privacy,” zei Sirius.
“Waarom hebben ze Perkamentus niet gewoon tot Geheimhouder benoemd? Hij is de enige waarvan Voldemort bang is, en dan had dit allemaal niet gehoeven,” zei Marlou geërgerd.  
“Perkamentus heeft het al zo druk…echt waar, als hij nog een taak op zich neemt denk ik dat hij in elkaar zakt. De beste man is al in de honderd,” zei Sirius.
Net toen Sirius dat gezegd had kwam Remus opeens binnen.
“Hé Maanling, lang niet gezien! Waar zat je nou steeds?” zei Sirius.
Remus haalde zijn schouders op.
“Gewoon thuis,” zei hij.
“Ik hoorde dat je een vriendin had?” zei Sirius.
“Marije, ja,” zei Remus. “Hoi Fay!” 
Fay maakte een vrolijk geluidje en stak haar armpjes uit.
“Hoe is het met Lily? Ik ga zo even naar ze toe…” zei Remus.
“Ach ja, wel goed hè. Nog een week, geloof ik,” zei Sirius.
“Ik ga even naar ze toe,” zei Remus en hij Verdwijnselde.

“En haal ook nog maar augurken, en – Hoi Remus!” zei Lily. 
James stond naast haar met een boodschappenlijstje.
“Hoi. Hoe is het?” zei Remus.
“Goed,” zei Lily glimlachend.
“Wanneer ben je uitgerekend?” vroeg Remus.
“5 augustus,” zei Lily. “Dus nog 6 dagen…James, ga nou maar,”
“Eh..ja,” zei die. Hij pakte een tas. “Moet je nou zien, Maanling. Ik moet al boodschappen gaan halen voor haar. Je moet niet met haar getrouwd zijn,”
Hij rende snel de kamer uit om Lily’s mep te ontwijken.
“Kom je morgen wel naar de Orde?” vroeg Remus aan Lily.
“Ja, ik heb anders toch niks te doen…” antwoordde die.
Remus zette thee en ze bleven een halfuur kletsen tot James eindelijk terugkwam.
“Hèhè, daar ben je….” zei Lily. Ze keek in de tas. 
“Goed?” zei James hijgend.
“Ja. Heb je gerend ofzo?” zei Lily.
“Het regent,” zei James.
“Aha. Nou, we gaan maar vroeg slapen, dan kan ik morgen mee naar de vergadering,” zei Lily.
James knikte.
“Goh Gaffel, ik had eigenlijk nooit gedacht dat jij nog eens kinderen zou nemen,” zei Remus opeens.
“Ik ook niet,” zei James lachend.
“Al die luiers enzo verschonen….’s nachts je bed uit…ik moet er niet aan denken,” ging Remus verder.
“Wat? Dacht je dat ik luiers ging verschonen?” zei James geschokt.
“Tuurlijk,” zeiden Remus en Lily tegelijk.
“Oké oké, ik wil je best helpen, maar ik ga echt nooit van m’n leven ’s nachts m’n nest uit!” zei James.
“Daar zorg ik wel voor,” zei Lily grijnzend.
“Ik ga maar weer eens. Ik zie jullie morgen bij de Orde! Marije komt trouwens ook,” zei Remus.
James floot. 
“Nou, ik wil dat lekkere ding dan weleens zien,” flapte hij eruit.
“Sorry? Ik dacht dat ik ‘je lekkere ding’ was?” zei Lily.
“Ja, maar aangezien jij nu – ach, laat maar. Natuurlijk ben je dat,” zei James. 
Remus grijnsde nog even en Verdwijnselde weer.

De volgende ochtend ging de wekker al vroeg. Lily was zoals gewoonlijk eerder uit bed dan James.
“Kom nou James, de vergadering begint zo!” zei Lily. Ze trok aan James arm. 
“Jaja,” bromde James. Lily ging snel douchen en aankleden. Toen ze daarmee klaar was kwam James pas het bed uitrollen. Lily liep naar beneden en maakte ontbijt. 
Uiteindelijk kwamen ze 10 minuten te laat. 
“Sorry,” zei James tegen Perkamentus, die een knikje naar de tafel gaf. Ze gingen snel verder en luisterden naar Perkamentus’ gepraat.
Er zaten maar een stuk of vijf leden aan de tafel; Sirius, Marlou, Peter, en dan nog Lily en James.
“Waar is Remus met zijn vriendin dan?” vroeg Lily fluisterend aan Marlou.
“Ook te laat, denk ik,” fluisterde Marlou terug.
“Dus het lijkt me een goed idee als-“ zei Perkamentus, maar opeens Verschijnselden er twee mensen.
Het was Remus met zijn vriendin Marije. Ze had lang bruin haar en blauwe ogen. Ze was best knap en zag er normaaltjes uit. 
“Ga zitten,” zei Perkamentus, nog voordat Remus ‘Sorry’ kon zeggen.
Marije begroette de anderen allemaal. Sirius’ ogen dreigden uit hun kassen te vallen, totdat Marlou hem een stoot met haar elleboog gaf. 
Perkamentus deed zijn gewoonlijke vragenrondje.
“Lily, jij nog iets te vragen?” zei hij tegen Lily.
Maar die antwoordde niet.
“Lily?” probeerde Perkamentus nog een keer.
“James…we moeten weg. Nu,” zei Lily. Ze had een hand op haar buik gelegd.
“Eh….kan dat niet wachten?” zei James aarzelend.
“NEE!” riep James. De anderen schrokken allemaal.
“Oké oké, we gaan hoor Albus,” zei James. 
Perkamentus knikte.
“Neem de haard,” zei hij. Lily en James liepen naar de grote haard waar ze samen inkonden. Ze gebruikten Brandstof om naar het St.Holisto’s te reizen…

James zat op een bankje bij de kamer waar Lily was. Even later kwamen ook Sirius en Marlou. 
“We konden wegkomen, maar Remus niet,” zei Sirius.
“Oh,” zei James alleen maar.
“Is alles goed daar?” zei Marlou. Ze probeerde met haar oor tegen de deur aan te luisteren, wat er nog al raar uitzag.
James antwoordde niet. 
“Mocht je er niet bijzijn?” vroeg Sirius.
James schudde zijn hoofd.
Na een hele lange tijd ging dan eindelijk de deur open.
“Gefeliciteerd met uw zoon, meneer Potter,” zei de vrouwelijke Heler die de deur openhield. James grijnsde en sprintte de kamer binnen.
Lily lag op bed met de baby in haar armen.
“Wauw,” kon James alleen maar uitbrengen.
“Harry,” zei Lily glimlachend. “Harry James Potter,”

The end ;)
Moet het nu in een opslagplaats ofzo?


-----------------------------------


