dracogirly




“Ow, wat heb ik nou aan jou.”kreunde Ron.
“Als ik jou was zou ik me maar snel omkleden. Je wilt Margriet toch niet laten wachten”, zei Hermelien.
“Ow, dat wil ik best hoor”, zei Ron droog maar hij ging zich toch omkleden.

“Nou ik denk dat ik nu maar eens moet gaan anders kom ik te laat bij Korzel”, zei Hermelien. 
“Ja, ik ga ook maar eens”, zei Harry.
“Oké, ik zie jullie straks wel op het gala,”antwoordde Anne.
“Enne Anne”, zei Harry.
“Ja”.
“Als Malfidus lastig doet dan moet je dat maar zeggen, dan komen wij je wel helpen”. 
“Ok, bedankt!”zei Anne.

Toen Hermelien en Harry net weg waren kwam Ron van de trap afgelopen. Hij zag er erg chagrijnig uit.
“Jij weet zeker ook niets waardoor ik het feest kan ontlopen.”zei Ron.
“Nee,”zei Anne.
“Daar was ik al bang voor. Nou ja, dan ga ik maar naar het ergste feest dat bestaat.”
“Succes!”zei Anne.

Nadat Ron weg was gegaan was zij nog de enige in de afdelingskamer van Griffoendor. Ze keek eens op de klok. Het was nu kwart over acht, nog erg vroeg om naar haar afspraak te gaan. Ze keek nog eens in de spiegel hoe ze eruit zag en keurde het goed. Ze wilde niet de eerste zijn die op de afgesproken plek kwam dus ze besloot nog even te wachten. Om vijf voor half negen ging ze op weg naar het schilderij van de heldhaftige ridder. Toen ze daar aankwam zag ze dat Draco er al stond. Wow, hij zag er echt super uit met dat pak aan.

“Hoi”, zei Anne.
“Hoi”, zei hij terug. “Je ziet er wel goed uit… voor een nieuwelingentje”.
Anne besloot om dat maar als een compliment op te vatten en zei:
“Bedankt, jij ziet er ook best goed uit voor een zwadderaar. Zullen we dan nu maar gaan?”

Samen liepen ze de trappen af. Nou ja, samen. Er zat bijna een meter afstand tussen.
“En ben je nog de nieuwe jager van Griffoendor geworden?’ vroeg Draco.
“Alsof dat jou wat kan schelen”, antwoordde Anne.
“Nou, waarschijnlijk wel hè anders had ik het niet gevraagd.”zei Draco boos.
“Je hebt gelijk. Sorry”, zei Anne. “En nee, ik ben niet de nieuwe jager van Griffoendor geworden.”
“Jammer”, zei Draco.

Ze waren inmiddels bij de grote zaal aangekomen waar Perkamentus hen bij de deur verwelkomde.
“Ah, meneer Malfidus en Mevrouw Mus. Ga maar snel naar binnen jullie zijn de laatste”, zei Perkamentus.
Anne en Draco gingen naar binnen en zagen dat de zaal prachtig was versierd. De grote afdelingstafels waren weggehaald en er stonden nu allemaal kleine tafeltjes waar je met z’n vieren aan kon zitten. Ook was er een grote dansvloer en op een podium was een bandje de spullen aan het klaar zetten. Anne zag dat er nog plek was aan het tafeltje van Harry en Patty en liep daar naar toe. Ze ging naast Harry zitten. Draco volgde haar en ging naast Patty zitten.

Perkamentus liep naar voren en ging op het podium staan om wat te zeggen.
“Fijn dat jullie allemaal gekomen zijn. Ik stel voor dat als het bandje gaat spelen jullie allemaal gaan dansen met jullie partner. Ik wil dat jullie het allemaal naar jullie zin hebben en doe anders maar net alsof je het leuk vind.” Bij die woorden keek hij vooral naar Ron.
“Ik wil dat jullie de hele avond met jullie partner zijn. Het enige geldige excuus om zonder partner te zijn is als hij of zij naar het toilet is. Ik zou zo zeggen heb een fijne avond en begin met dansen”.

Toen Perkamentus klaar was met zijn toespraak begon de muziek te spelen. Anne zag dat veel mensen al naar de dansvloer liepen. Ook Harry en Patty. Patty had echt weer iets super korts aan en liep er een beetje hoerig bij. 

“Nou zullen wij dan ook maar gaan dansen?” vroeg Draco.
“Ehhh…”zei Anne.
“Wat?”
“Ik kan niet dansen”, zei Anne.
“Dus jij kan niet dansen hè.” Draco begon te lachen.
“Nou zo grappig is dat nu ook weer niet”, zei Anne.
“Nou ik vind het anders wel een goede”zei Draco.

Perkamentus kwam hun kant opgelopen.
“Mevrouw Mus, meneer Malfidus waarom zijn jullie niet aan het dansen?”
“Ow, we wilden net gaan”, zei Draco en hij stak zijn hand uit naar Anne. 
Anne wist niet wat ze moest doen en pakte zijn hand en liep samen met hem naar de dansvloer. Op dat moment was ze het liefst door de grond gezakt. Wat moest ze nou doen. Ze kon niet dansen maar moest nu wel. Draco zag er de humor wel van in en had nog steeds een triomfantelijke glimlach op zijn gezicht.

Draco pakte Anne in danshouding vast en Anne deed hetzelfde. Langzaam begon Draco op de muziek te bewegen en Anne deed hetzelfde terwijl ze haar best deed om niet op zijn tenen te trappen.
“Nieuwelingentje kan niet dansen”, zei Draco gemeen lachend zodat alleen Anne het kon horen. “Nieuwelingentje mag niet in het zwerkbalteam van Griffoendor. Wat kan je eigenlijk wel?”
“Nou dit”, zei Anne en ze ging boven op de voet van Draco staan.

Draco trok een pijnlijk gezicht maar danste gewoon door.
“Kijk maar uit nieuwelingentje”, zei Draco in Anne’s oor. “Anders kan dit wel eens een heel gevaarlijke dans worden.”

“Ow nou ben ik bang”, zei Anne sarcastisch,”wat kan je me nu toch aandoen midden op de dansvloer.”
“Nou dit bijvoorbeeld”, zei Draco en hij tackelde Anne zodat ze bijna viel maar ving haar nog net op tijd op. Anne hield de rest van het liedje wijselijk haar mond en ook Draco zei niets meer.

Toen het liedje was afgelopen zei Draco: “Ik heb dorst ik ga wat drinken, wil jij ook wat?”
“Ja, lekker”, zei Anne.
“Hoewel, zou ik dat nou wel doen, de vorige keer dat ik je met drinken zag gooide je het over me heen.” zei Draco.
“Dat risico moet je dan maar nemen”, zei Anne terug.

Anne besloot om alvast aan een tafeltje te gaan zitten terwijl Draco drinken ging halen. Ze zag Hermelien alleen zitten en besloot om naast haar te gaan zitten.
“Hey Hermelien hoe gaat het?”vroeg Anne.
“Nou niet echt goed”, zei Hermelien. “Daarnet toen ik met Korzel aan het dansen was stond hij bijna de hele tijd op mijn tenen. Ik wed dat als ik mijn schoenen straks uit doe mijn tenen ook helemaal blauw zijn.”
“Waar is Korzel eigenlijk?”vroeg Anne.
“Ik geloof dat hij iets zei over drinken halen maar ik heb hem sindsdien niet meer gezien.”
“Ow, hij zal Draco wel tegengekomen zijn, die ging namelijk ook drinken halen. Daar komen ze al aan”, zei Anne. 

En inderdaad Draco en Korzel kwamen allebei aanlopen met twee glazen boterbier in hun handen.
“Ik zie dat je het risico wel aan durft”, zei Anne.
“Nee, dat niet. Ik zei toch dat ik erge dorst had. Dus ik lust wel twee glazen boterbier”, zei Draco snerend.

Ik heb het deze week nogal erg druk en heb daarom weinig tijd om verder te schrijven. Denk dat ik zondag pas weer kan posten.  :roll:


-----------------------------------


