~Cham~




Stuk 4
"Harry?" 
Harry opende een oog en maaide wild met z'n armen naar degene die dat zei . 
"Ik slaap-" mompelde hij .
 "Harry, we gaan ontbijten . Kom je ?" het was Ron . 
Hij had zich al omgekleed en stond naast Harry's bed .
 "Hallo  Ron" zei Harry slaperig . 
Meestal moest hij   Ron wakker maken en nooit andersom .
"Ga jij maar alvast . Ik kom er zo aan ." zei hij tegen Ron .  
"Oke, we zitten in het restaurant  naast die grote zwembad." zei Ron en hij liep weg . 
Harry sprong uit z'n bed en kleedde zich aan . Hij kamde snel z'n haar (wat vergeefse moeite was) en sprintte naar het restaurant . 
Op het dek botste hij tegen iemand op . "
Wil je de volgende keer wel oppassen ?" vroeg een  stem .  
"Sorry -" zei Harry, hij liep door . 
In het restaurant dwaalde z'n ogen af naar een paar meiden die aan tafel zaten . 
Een meisje met donker haar deed hem sterk denken aan Cho ... 
"HARRY! Hier ! " Ron zwaaide . 
Harry liep lachend naar ze toe . 
"Goedemorgen,  meneer en mevrowu Griffel." zei hij beleefd . 
"Wat zijn Ron en ik dan?" vroeg Hermelien zogenaamd verontwaardigd . 
 "Hallo Ron en Hermelien dan !" zei Harry grijnzend . 
Hij was in een opperst goede humeur vandaag ... 
Het kon hem niet eens meer schelen wat er nu precies was tussen hem en Cho Chang . 
Hij ging tussen Ron en Hermelien zitten . 
"Waar is Cho?" vroeg hij aan Hermelien . 
"Ze zitten in een ander restaurant vandaag ." zei ze zachtjes . 
Na het eten stond Hermelien op . 
"Harry en Ron . Komen jullie mee ?" vroeg ze . 
"Sorry-" zei Ron tegen mevrouw Griffel en hij liep met Harry en Hermelien mee . 
"Ik moet jullie wat vertellen . Nou,ja ..." Hermelien trok de twee jongens mee . "We gaan een eindje lopen ." zei ze . 
Ron nam een hap van z'n  cake .
 "Ron, we zijn misschien wel goede vrienden - maar ik wil niet meer dan dat zijn ." zei Hermelien plotseling . 
 "Waarom vertel je me dit ?" vroeg Ron verontwaardigd . 
"Omdat ik dat gewoon niet wil . Anders lijd onze vriendschap eraan." zei ze .  
Ron pakte Hermelien's rechterhand , terwijl zij haar linkerarm om Harry heen sloeg . 
"Voor altijd vrienden ." zei Ron . 
"Voor altijd ." Herhaalden Hermelien en Harry . 
Met z'n drieen liepen ze zo een tijdje zwijgend over het schip . 
"Hoe zit het nou tussen jouw en Cho ?" vroeg Ron . 
"Het is nu echt over ." zei Harry .  "We hadden vorig jaar op Zweinstein maar een paar maanden wat met elkaar . Maar het was al gauw over - en hier- op dit schip had zij me wel gezoend-" vertelde hij .  "Maar ik- ik wil niks meer beginnen met haar . Het word nooit wat tussen ons . Ik voel echt niets meer voor Cho . Niets ."   
Hermelien kneep hem zachtjes in z'n arm .
 "Ze is het je niet waard,Harry . Ze was wel echt verliefd op jouw - Dat is ze nog steeds-" zei ze .  " Alleen ik denk niet dat zij de enige is ...."   
"Hoe weet jij dat nou?" vroeg Ron scherp . 
 "Ik heb zo mijn bronnen." lachte Hermelien .  "
Wat bedoel je daar nou weer mee ?" vroeg Harry. 
 "Ik bedoel dus dat er wel meerdere mensen zijn die verliefd op je zijn." antwoordde Hermelien .    
Hield ze hem voor gek? was dit wel waar? Als er nog meerdere mensen zouden zijn die op hem verliefd was ... wie zouden het dan zijn?    
 Het leek wel alsof Hermelien z'n gedachten kon lezen !  
 "Het zijn drie meiden ,Harry . Ik ken ze alledrie ... Jij ook en Ron ook-" zei ze . 
Harry keek Ron verbaasd aan .
 "Hermelien ?" vroeg Ron . Hermelien keek hem aan . "Wil je ons alsjeblieft vertellen wie het zijn?"  
Hermelien haalde diep adem . "Cho Chang, Ginny Wemel en - Parvati Patil ."  
Harry stond perplex . "Parvati???" vroeg hij .
 Hermelien knikte . "Ze wilde zelf dat ik dit aan je vertelde. Ze is al een hele tijd verliefd op je,Harry . Al vanaf- vanaf het moment toen jullie met elkaar danstten in jullie vierde jaar op het bal." zei ze .  
Harry kon geen woord uitbrengen . Parvati behandelde hij als een goede vriendin , ze was als ieder ander . 
Voor haar had hij geen speciale gevoelens...
"Ik zou voor haar kiezen,Harry . Ze is misschien niet zo knap als Cho Chang , maar ze is tien keer zachtaardiger en minder gevoelig ... als je begrijpt wat ik bedoel ." zei Hermelien .
Harry zei niets . 
Het was gedeeltelijk waar was Hermelien zei . 
"Ik eh- ik weet niet wat ik hierop moet zeggen." stamelde hij . 
Ron grinnikte . 
Op dat moment zag Harry Parvati en Cho gearmd op hen aflopen . 
Zo te zien hadden ze absoluut geen ruzie meer ...
 "Hoi Harry !" zei Cho . Ze negeerde Ron en Hermelien  volkomen .  
"Hoi ." zei Harry . 
Parvati glimlachte tegen Harry en lachte ook naar Ron en Hermelien . 
 "Kom je mee,Harry? Ron en ik gaan zwemmen ."zei Hermelien . 
Harry wist dat ze dit verzon .
 "O,ja?" vroeg Ron . 
Harry gaf hem een por .
 Ron staarde hem een beetje vaag aan . 
Harry schudde z'n hoofd en Ron kreeg het door . 
"Ja, dat klopt ." zei hij  laat dunkend . 
"Harry, kom je mee?"     Harry grijnsde .
 "Ja !" riep  hij enthousiast .  
"Sorry- Dames-" zei hij tegen Parvati en Cho . 
Hij greep Ron aan z'n rechter arm en sleepte Hermelien mee met z'n linker hand . 

Toen ze op een afstandje waren kreeg Hermelien een giechel bui en barstten Harry en Ron in lachen uit .
 "Dat zag er zeker heel erg doorzichtig uit -"    
 "Hermelien, kon je geen betere smoes bedenken ?"    
"Ik voelde al dat er iets tussen zou komen - dus daarom had ik jullie maar mee getrokken !"   
Nog meer gelach . 
Een paar dreuzels die aan het zonnen waren op het dek keken hun geirriteerd aan vanachter hun zonnebril . 
"Wat is dit ?" vroeg een man zelfs . 
Hermelien stopte onmiddelijk met lachen en keek opeens wel heel erg serieus . 
Haar stralende ogen werden plotseling kil en leeg ... haar lachende mond zakte ... haar blik versteende . 
"Pardon ?!"snauwde ze . 
Zowel Harry als Ron schrokken allebei van haar plotselinge uitbarsting . De man keek haar met opgetrokken wenkbrouwen aan .
 "Ken ik jou ergens van?" vroeg hij . 
 "Nee." zei Hermelien resoluut . 
De man keek haar achterdochtig aan.
"Je doet me aan iemand denken -" fluisterde hij .     "Je hebt iets vreemd ...  iets bijzonders ... jullie alledrie trouwens." 
hij richtte z'n aandacht  op Harry en Ron . 
Z'n blik bleef hangen op Harry's litteken .  
"Jij bent ?" vroeg de man aan Harry . 
Harry keek Hermelien  aan ,zij schudde heftig haar hoofd .
"Ik ben- Ik ben - wacht eens even -"  
Harry besefte plotseling dat er wel iets vreemds  was met deze man .   Waarom vroeg hij naar zijn naam? was hij soms een tovenaar ? Waarom gedroeg Hermelien zich opeens zo anders...?   
"Meneer, waarom vraagt U mij dit ?" vroeg Harry beleefd . 
De man was verbouwereerd om z'n reactie .
 "Mag ik dit soms niet vragen ?" siste hij .     
"Nee, natuurlijk niet ." zei Hermelien sarcastisch . 
Ze rolde met haar ogen . 
"Heb ik jouw soms wat gevraagd ?" snauwde de man . 
Hij begon nu echt wel boos te worden . 
"Modderbloedje ..." voegde hij het er zachtjes aan toe . 
Harry en Ron snakten naar adem . 
Maar Hermelien was blijkbaar niet verrast door het nieuws dat deze man iets van de toverwereld wist . Ze knikte zelfs .
 "Dat ben ik ! " zei ze koeltjes .  "Ik ben niet iemand die bang is voor haar afkomst . Ik heb dreuzel ouders -waar ik trots op ben . Ik ga graag naar school... waar ik ook goed in ben . Ik heb de allerbeste echte vrienden -die ik alles kan toevertrouwen . Ik ben trots op wie ik ben."
 Hermelien lachte zelfvoldaan tegen mensen die toevallig langs liepen . Maar de man was buiten zijn woede .
 Hij kon zich nauwelijks inhouden . 
"Dat is dan erg mooi voor je ." fluisterde hij .
 Hij drukte nerveus  z'n zonnebril steviger tegen z'n neus aan .
 Hermelien glimlachte .
 "Komen jullie mee, jongens? " zei ze tegen Harry en Ron die verward knikten .
 "Goedendag, meneer  Malfidus ." zei Hermelien . 
...

Ik zal proberen zo vaak mogelijk te gaan posten .  :roll:  En bedankt voor de reacties  !


-----------------------------------


