~Cham~




Stuk 16
Harry en Ron hielden hun adem in .
 Het was Zaterdag avond precies vijf voor zes . 
Ze verschuilden zich achter een muurtje terwijl professor Perkamentus met Lupos praatte .
 "Dus ... voor de laatste keer, Harry . Vertel Lucius maar dat ons Hoofdkwartier op het Ministerie is . Op de negende verdieping ." zei Perkamentus tegen Harry .  
"En zeg maar dat je echt niet weet wat de profetie betekent . Behalve dan dat je weet dat er een voorspelling was en dat de profetie op twee jongens konden slaan . En je weet toevallig niet welke twee  . Begrepen, Harry ?" 
 Harry knikte .
 Hij voelde zich niet goed . 
Maar dit was wel voor Hermelien ...
 "Harry, raak alsjeblieft niet in paniek . Praat met ze ... blijf kalm en praat ... professor Perkamentus en ik staan hier - Ron staat hier en als er iets mis gaat- nou, ja ... het gaat goed ." zei Lupos zenuwachtig . 
Harry glimlachte flauwtjes . 
"Nog een minuut . Ik ga, professor ." zei hij .
 Perkamentus knikte .
 "Sterkte, Harry." siste Ron . 
En Lupos staarde strak voor zich uit .  

Harry stond op en en liep naar het balkon waar hij zijn bril had verloren . Hij leunde er op en staarde nerveus naar de Zee . 
 "Wel, wel, wel, Harry Potter ."  Lucius Malfidus was geariveerd . Hij had zijn gezicht onder een masker verborgen . Een masker van de dooddoeners . 
" Hallo." zei Harry droogjes . 
"Dus je hebt mijn brief ontvangen ?" vroeg Malfidus schamper . 
"Als ik je Uw brief niet had ontvangen was ik hier niet ." beet Harry hem toe . 
"Brutaal ook, onze .. kleine.. beroemdheid ." 
Harry sloeg zijn ogen ten hemel .  " Zijn er nog vragen ?" vroeg hij, alsof hij een luchtig gesprek voerde . 
Malfidus knarstte met zijn tanden . "Ja inderdaad een paar vragen ." zei hij sarcastisch . 
Het bleef een tijdje stil . 
" Waar vergaderen  die ouwe Perkamentus en zijn maatjes ?" vroeg Malfidus doordringend . 
Harry keek hem aan met opgetrokken wenbrouwen . "Waarom wil je dat weten ?" 
"Daarom !" snauwde Malfidus . 
" Wat krijg ik ervoor terug als ik je dat vertel ?" vroeg Harry uitdagend . 
"Je modderbloedje !"
"Wie ?" Harry probeerde hem boos te maken . Hij wilde dat Malfidus Hermelien bij haar naam noemde . 
"je modderbloedje !"
"Hoe heet ze ? Haar naam bedoel ik ?" 
"Griffel modderbloedje !"
Harry onderdrukte een grijns . "Aha." zei hij .  "Nou, als je het zo graag wilt weten -"  hij deed net of hij aarzelde . 
"Vertel het me NU!" siste Malfidus ongeduldig . 
" Ministerie van Toverkunst ." zei Harry onzeker . 
Malfidus was met stomheid geslagen . "Echt ?" vroeg hij gretig en toen Harry langzaam knikte stootte hij een blaffende lach uit .   "Waar precies ?" 
"Negende verdieping ." antwoordde Harry bitter . Hij wilde Hermelien zien . 
"Ik heb nog een vraag, Potter ." zei Malfidus . Zijn stem trilde . 
"Vraag maar ." Harry wist wat er ging komen . 
"Wat betekend de Profetie ?" 
"Ik weet echt niets over de Profetie ." zei Harry .  "Ik weet alleen dat er een voorspelling was gedaan . En dat de profetie op twee jongens kon slaan ." 
Malfidus snakte naar adem . "Werkelijk ?" vroeg hij .  "Wie waren dat ?" 
Harry slikte . "De ene jongen was ik . Maar de andere ? - ik heb werkelijk geen idee ." 
Het werd weer dood stil . 
"Goed werk, Potter !" zei Malfidus tevreden . 
"Ik deed het niet voor jouw !" snauwde Harry .  "Ik had geen keus !" 
Malfidus stootte nogmaals een blaffende lach uit .  " Dit was onze deal ." zei hij . Hij verdrijnselde . 
Harry voelde paniek in zich opkomen .  Onzeker keek hij naar het muurtje . Waar Perkamentus, Lupos en Ron erachter schuilden .  Kreeg hij Hermelien wel terug ? 
Een seconde later hoorde hij een oorverdovende knal en stond Malfidus opnieuw voor hem . 
Samen met ...  Hermelien .   
Malfidus verliet het schip en liet haar en Harry achter . 
 "Wat ben ik blij om jouw te zien !" zei Hermelien .
 Ze omhelsde Harry stevig en begon spontaan te huilen . 
"Ik heb zo'n vreselijke tijd gehad !"  
 "Dat weet ik, Hermelien . " zei Harry opgelaten .  "Dat weten we allemaal ."


-----------------------------------


