~Cham~




Stuk 20
Op een rustige zonnige middag  lag Harry opnieuw in een grote hangmat, waren Ron en David aan het badmintonnen (althans, dat probeerde Ron) en waren Hermelien, Parvati en Cho aan het zwemmen . 
Harry keek naar ze .  Het zal nooit meer wat worden met Cho ... maar ze zag er goed uit .   dacht hij .    Cho spetterde met haar armen en glimlachte breed naar een jongen .    Ze is niet veranderd .  
Parvati en Hermelien waren aan het praten , zag Harry . Al kon hij niet horen wat ze zeiden ... maar zij zagen er ook heel erg oke uit ,  dacht Harry stiekem . Plotseling had hij zichzelf betrapt .    Hermelien ook ...???   Hij werd rood en wenstte vurig dat dit niet al te opvallend was . Maar Ron en David liepen al grijnzend  op hem af . 
Harry zuchtte en draaide zich nijdig om . Hij was verbijsterd door zichzelf .  Hermelien was een goeie vriendin van hem ... niets meer ...Hermelien was van Ron . "Harry, jongen . " zei Ron en hij gaf hem een klap op zijn schouder . 
"Wat nu weer ?" vroeg Harry geirriteerd met een blik op David (die nu zelfvoldaan grijnsde )
Ron keek nerveus van de een naar de ander . 
Harry stond op, draaide zich resoluut om  en liep met grote passen weg . Hij had helemaal geen zin om David te zien ! 

Om zes uur arriveerde Harry in het restaurant . Hermelien en haar ouders zaten al aan tafel te wachten .  
"Waar is Ron ?" vroeg Hermelien verbaasd . 
"Geen idee . " antwoordde Harry grimmig .   "Waarschijnlijk is hij nog ergens samen met David ." 
Ze besloten maar niet op Ron te wachten en begonnen met eten . 
Seconden gingen voorbij ... minuten ... 
 Hermelien stond op . "Ik ben bezorgd . " zei ze gedecideerd . 
Harry knikte .  "Ik ook . Er is toch niets gebeurd, he ?" 
Ze zwegen een paar seconden . Maar toen kruistten de blikken van Harry en Hermelien en beseften ze iets ... 
"Hij is toch niet meegenomen ?!"  riepen ze in koor . 

Stuk 21
"Vlug ! Harry, Harry, HARRY SNEL !" Hermelien beet nerveus op haar nagels, terwijl Harry een brief van haar aan Hedwig probeerde vast te binden . 
"Naar Gromboudplein 12 ." fluisterde hij in Hedwig's oor .   "En wij willen zo snel mogelijk reactie krijgen  !" 
Hedwig vloog uit het raam en Harry keek haar na . 
"Wat moeten we doen, Harry ?" piepte Hermelien . Een traan stroomde langs haar wang ...
" Ik weet het niet . Ik heb geen dreig-brief gekregen . " zei Harry .  "Is dit wel het werk van de dooddoeners ?" 
"Tuurlijk ." zei Hermelien .  "We hebben het schip toch al onderzocht ?" 
"Ja." zei Harry vertwijfeld . "Ja tuurlijk ." 
Diep in zijn Hart voelde Harry zich schuldig . Hij had zich net wel erg kinderachtig gedragen tegenover Ron ...   
Hij keek naar Hermelien en opende zijn mond ... maar hij kon het niet over zijn Hart verkrijgen om haar dit te vertellen .  
"Wat ?" zei Hermelien niet-begrijpend . 
"Laat maar-" zei Harry vlug . 
Hermelien keek hem met opgetrokken wenbrouwen aan .  Harry voelde zich schuldig, opgelaten ...  
Hij draaide zich om en liep zijn kamer in . Nu had hij geen Ron meer met wie hij zijn kamer moest delen . Buiten hoorde hij tot zijn spijt Hermelien zachtjes snikken . 
Dat Ron verdwenen is is net zo erg toen Hermelien verdween ... 


Oke, dit stukje is wel erg kort .  :oops: 
Maar ik beloof jullie dat het volgende stuk zeker weten wat langer word . En sorry voor het lange wachten ... maar ik heb het op dit moment erg druk . (School begint bijna weer ) 
C me laterrrz, 
-X-
Cham. 

Inmiddels heb ik het al bewerkt !


-----------------------------------


