Glauces




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Elizabeth.png

Liz grijnst. "Dan sla ik de volgende keer wel wat harder," zegt ze geamuseerd.
"En nee, dat spookgedoe is echt geen grap. Dat soort dingen gebeuren hier om de haverklap," zucht ze vermoeid. 
Ze neemt net een slok water als er een ijselijke gil klinkt - zo te horen afkomstig van Amy, het hele huis is wel bekend met het lieflijke geluid van haar stem - en wordt bleek.

"Zie, daar heb je het weer," zegt ze, terwijl ze opstaat en met haar sandwich nog in haar hand de keuken al begint uit te lopen.
"De volgende dooie." Kan het dan nóóit eens ophouden?

Ze lacht schamper, en loopt het donkere weer in. Binnen de kortste keren is ze doorweekt, maar nog niet zo erg als Glenn o.0 
Liz kijkt vol ongeloof naar zijn lijk, dat in het midden van het meer zweeft. 
"Oh, nee," kreunt ze. Ze twijfelt even en slaat dan kort haar armen om Amy heen, in een soort vriendschappelijke knuffel. Zelf kijkt ze liever ook niet naar dat soort taferelen. 

"Hoe krijgen we hem eruit?" vraagt ze zwakjes.


-----------------------------------


